Зурж орхисон дурсамж

Чиний явсан намар зүрхэн нуур мөсөөр хучигдсан
Чилийсэн урт өдрүүдэд нар төөнсөн ч гэсээгүй
Чамайг гэсэн сэтгэл ширгээд шалбааг ч үлдээгүй
Чамаас надад үлдсэн нь эдгэхгүй сорив л байна

Зурж орхисон дурсамж чинь бодол санааг сийчсэн
Зуурдын жаргал амсуулаад ахиж хэрэглэхгүй болгосон
Зузаан дэвтрийн хуудсанд хар барааныг шивчихээд
Зулзагалж нахиалах үндсийг нь ховх татаат хаячихсан

Халуун элсэн цөлд ус ч үгүй хаяад явахдаа
Хатаж ангасандаа үхчихэж магадгүй гэж бодох сөхөө байсан уу
Хатуу гэхэд хэт дэндүүг нүдээ ч дальдрахгүй үзүүлчихээд
Хайр найргүй тамлал дунд яаж шаналсаныг мэдэх үү чи

Энэ гомдлолыг эмчлэх хугацааг хүлээсээр л
Эрж хайж бэдэрсээр орчлонгийн тосыг хөдлөгсөөр л
Элээж дуусахгүй тавиланд зовлонд унагааж чадсан чамд
Эгэлгүй хайраа олсон бол над шиг бүү гишгэлээрэй